آیا خط بسته بندی شما هنوز دستی است؟ 78 درصد از برندهای برتر به اتوماسیون کامل EOL ارتقا یافته اند—چرا شما نه؟

من هنوز بسیاری از خطوط بسته بندی را می بینم که به کار دستی در انتهای خط بستگی دارد. من اپراتورها را می بینم که کیس ها را بلند می کنند، پالت ها را جابجا می کنند، برچسب ها را بررسی می کنند و محصول را از یک ایستگاه به ایستگاه دیگر هل می دهند. خط به کار خود ادامه می دهد، اما قسمت آخر اغلب به کندترین قسمت تبدیل می شود. آنجاست که من بیشتر ضایعات را می بینم. بسته ها منتظر می مانند مردم بیشتر از آنچه باید راه می روند. خطاها وارد می شوند. خروجی ناهموار می شود. من روی یک ایده تمرکز می کنم: اگر قسمت جلویی خط سریع است، انتهای خط نباید آن را عقب نگه دارد. اتوماسیون کامل پایان خط این را تغییر می دهد. من از آن برای اتصال آخرین مراحل بسته بندی به یک جریان واضح استفاده می کنم. محصول از ایستگاه بسته خارج می شود، از طریق حمل و نقل حرکت می کند، چک می شود، جعبه می شود، روی هم چیده می شود، بسته بندی می شود، برچسب گذاری می شود و با دست کمتر ارسال می شود. کار ثابت تر به نظر می رسد. مدیریت خط راحت تر به نظر می رسد. من دوست دارم از سمت اپراتور به مشکل نگاه کنم. اگر زمان زیادی را صرف تعمیر مربا، کار مجدد برچسب ها، یا جابجایی کارتن با دست کنم، کنترل خط را از دست می دهم. همچنین فشار بیشتری را روی تیم می بینم. یک کارگر ممکن است قوی و سریع باشد، اما هیچ کس نمی تواند آن سرعت را در تمام طول روز بدون خطر حفظ کند. خطی که بیش از حد به تلاش دستی بستگی دارد، می‌تواند بدون اخطار کند شود. به همین دلیل است که من برای اتوماسیون کامل EOL ارزش قائل هستم: - حمل دستی بین ایستگاه ها را کاهش می دهم. - من جریان کارتن را یکنواخت تر نگه می دارم. - بلند کردن را در قسمت پالت کاهش دادم. - تکرار بررسی های محصول را آسان تر می کنم. - کمک می‌کنم وقتی تقاضا تغییر می‌کند، خط ثابت بماند. من اتوماسیون را راهی برای حذف افراد از فرآیند نمی دانم. من آن را راهی برای سوق دادن مردم به سمت کارهای بهتر می بینم. آنها می توانند به جای بلند کردن و هل دادن، کیفیت را تماشا کنند، استثنائات را کنترل کنند و خط را با کنترل بیشتری حفظ کنند. یک راه‌اندازی اولیه می‌تواند شامل چندین بخش باشد: - نوار نقاله‌ها - جداول تجمع - نصب‌کننده‌های کیس - بسته‌کننده‌های کیس - چک‌وزن‌ها - مهر و موم‌کننده‌های کارتن - پالت‌سازهای روباتیک یا معمولی - بسته‌بندی‌های کششی - سیستم‌های چاپ و اعمال برچسب - نوار نقاله‌های پالت یا پیوندهای AGV هر قسمت نقش روشنی دارد. من سیستم هایی را دوست دارم که بدون اینکه تیم را مجبور به مبارزه با تجهیزات کنند، با هم هماهنگ شوند. یک خط بسته بندی زمانی بهترین کار می کند که هر مرحله از مرحله بعدی پشتیبانی کند. یک بار یک گیاه تنقلات متوسط ​​را دیدم که هنوز از بسته بندی دستی زیادی در انتهای خط استفاده می کرد. اپراتورها کارتن می ساختند، جعبه ها را روی هم می چیدند و پالت ها را با لیفتراک در فضایی تنگ جابه جا می کردند. خط شلوغ بود، اما جریان ناهموار بود. وقتی سرعت یکی از ایستگاه ها کاهش می یابد، کل منطقه پشتیبان می گیرد. این کارخانه طرح را تغییر داد و اتوماسیون پایان خط را اضافه کرد. آنها انتقال کیس، پالت کردن و بسته بندی را به یک جریان مرتبط کردند. آنها همچنین چک های اولیه را برای تعداد کارتن و قرار دادن برچسب اضافه کردند. نتیجه به راحتی قابل توجه بود. تیم زمان کمتری را صرف جابجایی محصول با دست می‌کرد. زمین تمیزتر به نظر می رسید. منطقه پالت آرامتر احساس می شد. اشتباهات کوچک کمتری از کار خسته دیدم. چنین نتیجه ای تصادفی به دست نمی آید. من فکر می کنم یک برنامه ارتقاء خوب باید مسیر روشنی را دنبال کند: من با تنگنا شروع می کنم. من به نقطه ای نگاه می کنم که محصول از حرکت می ایستد یا مردم بیشترین کار را تکرار می کنند. من جریان محصول را ترسیم می کنم. من بررسی می‌کنم که کارتن‌ها کجا می‌روند، پالت‌ها کجا منتظر می‌مانند، و کجا برچسب‌ها یا بسته‌بندی‌ها اضافه می‌شوند. فضا و ایمنی را بررسی می کنم. من فضای کافی برای تجهیزات، دسترسی به خدمات و حرکت ایمن در اطراف خط می خواهم. من تجهیزات را با محصول مطابقت می دهم. کیس های سنگین، بسته های شکننده، SKU های مختلط و الگوهای پالت مختلف، همگی به تنظیمات متفاوتی نیاز دارند. من تغییر را ساده نگه می دارم. اگر یک خط تعداد بسته‌های زیادی را اجرا کند، من سیستمی می‌خواهم که بتواند بدون تنظیم مجدد طولانی تغییر کند. من برای رشد برنامه ریزی می کنم. اگر خروجی دیرتر افزایش یابد، من نمی خواهم کل خط از ابتدا بازسازی شود. من به داده ها نیز توجه زیادی دارم. یک سیستم EOL کامل می تواند سیگنال های مفیدی مانند دلایل توقف، تعداد بسته بندی، شمارش پالت ها و تغییرات سرعت خط به من بدهد. من به سیل داده ها نیاز ندارم. من به داده های مناسب نیاز دارم وقتی بتوانم ببینم چه چیزی باعث کندی خط می شود، می توانم مشکل درست را برطرف کنم. برخی از تیم ها از من می پرسند که آیا اتوماسیون فقط برای کارخانه های بزرگ است؟ من آن را اینطور نمی بینم. من گیاهان کوچک و متوسط ​​را دیده ام که از یک یا دو تغییر در جای مناسب سود زیادی به دست می آورند. پالت ساز می تواند کارهای سنگین را حذف کند. یک پیوند نقاله می تواند راه رفتن را حذف کند. بررسی برچسب می‌تواند دوباره کاری را حذف کند. اصلاحات کوچک می تواند کل انتهای خط را تغییر دهد. به سمت مشتری هم فکر می کنم. یک پالت تمیزتر، یک بسته بندی محکم تر و یک برچسب صحیح به محموله کمک می کند تا گیاه شکل بهتری داشته باشد. که احتمال آسیب را کاهش می دهد و از خطاهای قابل اجتناب جلوگیری می کند. من تغییراتی را دوست دارم که در داخل گیاه و خارج از آن کمک کند. اگر بخواهم دیدگاهم را در یک خط خلاصه کنم، این خواهد بود: پایان خط دستی هنوز هم می تواند کار کند، اما اغلب هزینه آن بیشتر از آنچه باید است، هزینه دارد. وقتی به اتوماسیون کامل پایان خط ارتقا می‌دهم، دنبال یک روند نیستم. من دردهای روزانه را حل می کنم. من کار دستی کمتر، جریان ثابت تر، حرکت ایمن تر و کنترل بهتر می خواهم. این همان چیزی است که خط بسته بندی را آسان تر اجرا می کند، مقیاس بندی آن را آسان تر می کند و اعتماد را آسان تر می کند.

من مدام همین الگو را می بینم. یک برند دارای خط تولید آماده در طرح است. نمونه ها خوب به نظر می رسند. تیم درباره یک ویرایش دیگر، یک بررسی دیگر، یک دور تأیید بیشتر صحبت می کند. و خط در انتظار باقی می ماند. من این اتفاق را با یک برچسب مراقبت از پوست، یک مارک تنقلات و یک فروشنده کوچک کالاهای خانگی تماشا کردم. خود محصول مشکل واقعی نبود. مشکل واقعی تردید بود. آنها می‌خواستند که پرتاب قبل از اینکه به خریداران نشان دهند، احساس امنیت کند. من این حس را درک می کنم. من خودم زمانی که نیاز به ارسال پیامی داشتم آن را احساس کرده‌ام و آن را از نقطه استفاده عبور می‌کردم. بازار به سکوت پاداش نمی دهد. برندهای بزرگ به این دلیل حرکت می کنند که در حین فروش یاد می گیرند. آنها منتظر یک شروع عالی نیستند. آنها یک خط را تست می کنند، پاسخ را تماشا می کنند، قسمت ضعیف را تعمیر می کنند و ادامه می دهند. این همان بخشی است که بسیاری از برندهای کوچکتر آن را از دست می دهند. آنها فکر می کنند قبل از نیاز به اولین فروش به یک قفسه کامل نیاز دارند. فکر نمی کنم درست باشد. چیزی که من معمولاً از یک تیم می‌پرسم ساده است: - این خط کدام نقطه درد را حل می‌کند؟ - خریداری که می خواهیم به آن برسیم کیست؟ - چه پیامی باید در ذهن خریدار بماند؟ - اکنون چه چیزی را می توانیم راه اندازی کنیم بدون اینکه پیشنهاد ضعیف احساس شود؟ وقتی با یک برند کوچک نوشیدنی کار کردم، تیم شش طعم را قبل از عرضه می‌خواست. تأخیر همچنان رشد می کرد. ما طرح را به دو نوع کاهش دادیم، یک پیام واضح نوشتیم و خریداران را به یک صفحه محصول ساده فرستادیم. فروش شروع به ارائه بازخورد واقعی به تیم کرد. این بازخورد بیش از ماه ها بحث داخلی انجام داد. من مورد مشابهی را با یک شمع فروش محلی دیده ام. آنها مدام شکل شیشه را تغییر می دادند زیرا می خواستند خط در روز اول صیقلی به نظر برسد. بعداً گروه کوچکی از خریداران به آنها گفتند که بیشتر به عطر و زمان سوختن اهمیت می دهند تا جزئیات شیشه. پس از آن، نام تجاری حدس زدن را متوقف کرد و شروع به گوش دادن کرد. هنگامی که پیام با آنچه که خریداران واقعاً می‌خواستند مطابقت داشت، خط فروش بهتری داشت. اگر خط شما هنوز منتظر است، من به سه چیز نگاه خواهم کرد. ممکن است محصول خیلی گسترده باشد. وقتی یک خط سعی می کند با همه صحبت کند، اغلب با هیچ کس صحبت نمی کند. من تمرکز فشرده را دوست دارم. یک مورد استفاده یک خریدار یک وعده روشن ممکن است صفحه خیلی شلوغ باشد. خریدار باید بتواند پیشنهاد را سریع اسکن کند. خطوط کوتاه کمک می کند. فاصله تمیز کمک می کند. یک نام محصول واضح، یک لیست کوتاه از مزایا، و یک فراخوان ساده برای اقدام می‌تواند بیش از یک بلوک متن طولانی انجام دهد. ممکن است تیم به جای پاسخ به دنبال راحتی باشد. من اصرار به ادامه پالایش را درک می کنم. هنوز هم وقتی به کار اهمیت می دهم خودم این کار را انجام می دهم. اما یک پیشنهاد زنده به من داده می دهد. پیش نویس به من حدس می زند. من همچنین فکر می کنم پرتاب باید شبیه یک شخص باشد، نه یک ماشین. ترجیح می‌دهم خطی را بخوانم که می‌گوید: «این را برای خریدارانی ساخته‌ام که می‌خواهند انتخاب روزانه ساده‌تری داشته باشند» تا صفحه‌ای پر از ادعاهای مبهم. خریداران به گفتار ساده اعتماد دارند. آن‌ها می‌دانند زمانی که یک برند بیش از حد تلاش می‌کند. آنها همچنین می دانند که چه زمانی یک برند به زمان آنها احترام می گذارد. به همین دلیل است که من مدام به یک قانون باز می گردم: خط را نشان دهید، از بازار یاد بگیرید، سپس آن را بهبود بخشید. اگر منتظر راه اندازی بوده اید، یک سوال صادقانه از خود بپرسید: دقیقاً چه چیزی به یک هفته دیگر نیاز دارد و چه چیزی در حال حاضر آماده است؟ این پاسخ معمولاً حرکت بعدی را نشان می دهد.

من قبلاً همین مشکل را در خطوط تولید شلوغ می‌دیدم: بررسی‌ها خیلی طول می‌کشید، اشتباهات کوچک از بین می‌رفتند و تیم‌ها انرژی زیادی را صرف رفع مشکلات بعد از این واقعیت کردند. این نوع کار همه چیز را کند می کند. همچنین باعث ایجاد فشار بر اپراتورها می شود، زیرا هر مرحله دستی فرصتی برای تغییر می افزاید. یک نفر یک برچسب را یک طرف بررسی می کند، یک نفر دیگر آن را به روشی دیگر بررسی می کند و نتیجه کیفیت نامناسب است. من این اتفاق را در خطوط بسته بندی، خطوط مونتاژ و ایستگاه های بازرسی مشاهده کرده ام. الگو همیشه آشناست. هنگامی که EOL با دست انجام می شود، سرعت کاهش می یابد. خطر خطا افزایش می یابد. گزارش دهی کثیف می شود. به همین دلیل است که من به اتوماسیون در انتهای خط توجه زیادی دارم. این به تیم روند تمیزتری می دهد و به من کنترل بهتری بر کیفیت می دهد. من اتوماسیون EOL را به یک دلیل ساده دوست دارم: چک را به محصول نزدیکتر می کند، درست زمانی که محصول از خط خارج می شود. اگر قطعه ای گم شده باشد، کدی غیرقابل خواندن باشد، یا مهر و موم اشتباه به نظر برسد، سیستم می تواند فورا آن را بگیرد. تیم نیازی به انتظار تا نوبت بعدی ندارد. موضوع کوچک می ماند. در اینجا روشی است که من استفاده خواهم کرد. 1. با کندترین گام دستی شروع کنید من همیشه به دنبال کاری هستم که بیشترین زمان را می خورد. ممکن است اسکن بارکد باشد. ممکن است یک بررسی بصری باشد. ممکن است یک سیاهه کاغذی باشد که شخصی با دست آن را پر می کند. وقتی آن مرحله را پیدا کردم، می‌دانم که اتوماسیون می‌تواند بیشترین کمک را در کجا داشته باشد. یک تیم بسته بندی که من مشاهده کردم، کدهای بسیاری را با دست بررسی می کردند. خط به حرکت خود ادامه می داد، با این حال اپراتورها مجبور بودند توقف کنند و هر جعبه را با هم مقایسه کنند. پس از افزودن تأیید خودکار کد، فرآیند روان‌تر شد و تیم زمان بیشتری برای تمرکز بر استثناهای واقعی داشت. 2. بررسی EOL را ساده نگه دارید من تنظیماتی را ترجیح می دهم که فقط موارد مهم را بررسی کند. سیگنال های بیش از حد باعث ایجاد نویز می شود. یک فرآیند EOL تمیز باید محصول مناسب، برچسب مناسب، تعداد مناسب و پرداخت مناسب را تایید کند. اگر سیستم سعی کند همه چیز را به یکباره انجام دهد، مدیریت خط سخت تر می شود. اعتماد به چک های ساده آسان تر است. آموزش چک های ساده نیز آسان تر است. 3. از هشدارهایی استفاده کنید که افراد بتوانند روی آنها عمل کنند یک سیستم خوب فقط مشکل را تشخیص نمی دهد. این به تیم کمک می کند تا پاسخ دهد. من یک نور روشن، یک پیام روشن، و یک گام بعدی روشن می خواهم. اگر یک واحد در بازرسی شکست بخورد، اپراتور باید بداند چه اتفاقی افتاده است و چه کاری باید انجام دهد. این باعث صرفه جویی در زمان و جلوگیری از حدس و گمان می شود. من دیده ام که خطوط چند دقیقه از دست می دهند زیرا یک هشدار روی صفحه ظاهر می شود، اما هیچ کس نمی دانست که آیا باید آن را متوقف کند، دوباره بررسی کند یا آن را پاک کند. اتوماسیون خوب از این نوع سردرگمی جلوگیری می کند. 4. داده‌های EOL را به تصمیم‌های روزانه متصل کنید من اتوماسیون EOL را زمانی بیشتر دوست دارم که داده‌های مفیدی را ارائه می‌دهد، نه اینکه فقط نتایج را پاس کند یا ناموفق باشد. اگر همان خطا بارها و بارها ظاهر شود، تیم می‌تواند آن را به یک ایستگاه، تنظیمات ماشین یا یک مشکل مادی ردیابی کند. این به من کمک می کند از واکنش به عمل حرکت کنم. یک خط الکترونیکی کوچک می تواند از این نوع بازخورد برای تشخیص زودهنگام مشکلات اتصال استفاده کند. یک تیم بسته بندی مواد غذایی می تواند از آن برای ردیابی مشکلات مهر و موم استفاده کند. یک تیم تدارکات می تواند از آن برای تأیید مطابقت برچسب ها و کارتن ها قبل از ارسال استفاده کند. ارزش فقط سرعت نیست. ارزش کنترل بهتر است. 5. افراد را در اطراف سیستم آموزش دهید ** اتوماسیون زمانی بهترین عملکرد را دارد که مردم آن را درک کنند. من همیشه برای آموزش های کوتاه و عملی جا باز می کنم. اپراتورها باید بدانند که سیستم چه چیزی را بررسی می کند، اخطار به چه معناست و در صورت خرابی محصول چه کاری انجام دهند. وقتی تمرین واضح است، خط با استرس کمتری اجرا می شود. وقتی آموزش ضعیف است، افراد ممکن است هشدارها را نادیده بگیرند یا در اطراف فرآیند کار کنند. که خطاهای جدیدی ایجاد می کند. دریافته‌ام که بهترین تیم‌ها اتوماسیون EOL را به‌عنوان پشتیبانی و نه جایگزینی در نظر می‌گیرند. سیستم بررسی های مکرر را انجام می دهد. مردم به قضاوت ها رسیدگی می کنند. **چرا به این رویکرد اعتماد دارم اتوماسیون EOL را به عنوان یک افزونه جذاب نمی بینم. من آن را راهی عملی برای صرفه جویی در زمان، کاهش دوباره کاری، و ثابت کردن بررسی های کیفیت می دانم. هنگامی که خط تحت فشار است کمک می کند. وقتی تقاضا تغییر می کند کمک می کند. زمانی که تیم به فرآیندی نیاز دارد که تکرار آن آسان تر باشد، کمک می کند. برای من، سود واقعی آرامش خاطر است. من می دانم که خط قبل از خروج محصول یک لایه کنترل بیشتری دارد. اگر روند فعلی EOL شما کند، ناهموار یا سخت به نظر می رسد، من با یک بررسی، یک ایستگاه و یک نتیجه واضح شروع می کنم. این تغییر کوچک می تواند مدیریت کل خط را آسان تر کند.

من مدام خطوط بسته بندی را می بینم که شلوغ به نظر می رسند، با این حال به سختی کار نمی کنند. یک خط دستی می‌تواند محصول را جابجا کند، اما اغلب کشش پنهانی را به همراه دارد: مخلوط شدن برچسب، مهر و موم ناهموار، بررسی آهسته، بسته‌های آسیب‌دیده، و خستگی ناشی از یک حرکت دوباره و دوباره. من تیم‌ها را تماشا کرده‌ام که تلاش زیادی برای رفع خطاهای کوچکی که هرگز نباید به مرحله کارتن می‌رسیدند، صرف می‌کنند. دیدگاه من ساده است. خط بسته بندی هوشمند به معنای حذف افراد نیست. این در مورد اجازه دادن به مردم برای تمرکز بر قضاوت است، در حالی که خط، تکرار کار را با اتلاف کمتر انجام می دهد. من معمولاً با نگاه کردن به نقاطی که دست ها بیشتر محصول را لمس می کنند شروع می کنم. 1) نقاط ضعف را ترسیم کنید که من از یک مدیر کارخانه چند سوال مستقیم می پرسم: کارگران هر واحد را کجا با دست اداره می کنند؟ برچسب ها از کجا بررسی می شوند؟ سرعت کارتن ها کجا کم می شود؟ دوباره کاری کجا اتفاق می افتد؟ آن بررسی کوتاه اغلب همان الگو را نشان می دهد. یک ایستگاه خوب است. دو ایستگاه مشکلی نداره مشکل زمانی شروع می شود که سه یا چهار گام دستی در کنار یکدیگر قرار می گیرند. یک کارخانه تنقلات که من از آن بازدید کردم، تجهیزات پرکننده خوبی داشت، با این حال تیم هنوز با دست بسته بندی می کرد، جعبه ها را یکی یکی می بست و در پایان کدها را بررسی می کرد. خط فعال بود، اما خروجی از شیفتی به شیفت دیگر متفاوت بود. هنگامی که آنها هر نقطه تماس را ترسیم کردند، نقاط ضعیف به راحتی قابل مشاهده بودند. 2) ابتدا کار تکراری را حذف کنید. من با تکراری ترین کار شروع می کنم. نصب کارتن می تواند جایگزین بسیاری از تاشوهای دستی شود. یک نوار نقاله می تواند بسته ها را بدون بلند کردن مداوم جابجا کند. بسته بندی کیس می تواند بارگیری جعبه را ثابت نگه دارد. یک بسته بندی پالت می تواند از کالاهای نهایی با فشار کمتری بر کارکنان محافظت کند. یک کارخانه لوازم آرایشی کوچک که من با آن کار می کردم دو نفر را به کارتن های تاشو و یک نفر را به جعبه های آب بندی اختصاص می داد. پس از افزودن یک نصب کارتن ساده و طرح نوار نقاله بهتر، یک اپراتور می‌توانست جریان مشابهی را با توقف کمتر و انباشته شدن کمتر پشتیبانی کند. تیم نیازی به بازسازی چشمگیر نداشت. آنها نیاز به کار مناسب داشتند که از خط دست خارج شود. 3) کیفیت را در نقاط پرخطر بررسی کنید بسته بندی هوشمند تنها به حرکت سریعتر نیست. همچنین در مورد تشخیص زودهنگام مشکلات است. من دوست دارم بازرسی را در جایی قرار دهم که بیشترین خطر وجود دارد: یک سیستم بینایی برای برچسب و کد یک چک‌وزن را برای کم‌پر کردن یا مفقود شدن اقلام بررسی می‌کند، یک ایستگاه رد برای بسته‌های بد یک حسگر برای تشخیص گیر می‌کند. اینجاست که خط شروع به هوشمندتر شدن می‌کند. یکی از گیاهان غذایی که دیدم شکایت های مکرری در مورد برچسب های مخلوط روی SKU های مشابه داشت. این موضوع هر روز خود را نشان نمی داد، که باعث می شد به تنهایی به آن توجه شود. پس از اینکه آنها یک بررسی بینایی را قبل از بسته بندی کیس اضافه کردند، تیم این خطا را خیلی زودتر پیدا کرد. این تغییر کار مجدد را کاهش داد و به اپراتور سیگنال واضحی داد که چیزی از مسیر خارج شد. 4) تغییرات را ساده کنید بسیاری از خطوط دستی هنگام تغییر محصول کند می شوند. سایز جدید. برچسب جدید. کارتن جدید. تنظیم دستی بیشتر من سعی می‌کنم تغییرات را از طریق ساده نگه دارم: قسمت واضح تنظیمات دستگاه را با علامت‌گذاری ریل‌ها هدایت می‌کند و صفحه‌های HMI خوانا را متوقف می‌کند، تنظیمات شل کمتری را کاهش می‌دهد من دیده‌ام که گیاهان شتاب خود را از دست داده‌اند، زیرا هر تغییر قالب شبیه یک بازسازی کوچک است. خط ضعیف نبود. تنظیم بود. وقتی تیم فرآیند تغییر تمیزتری داشت، می‌توانست محصولات را با سردرگمی کمتر و تنظیمات از دست رفته کمتر تغییر دهد. این در کارخانه هایی که بسته های مختلط یا کارهای برچسب خصوصی را انجام می دهند بسیار مهم است. 5) از داده هایی استفاده کنید که تیم می تواند روی آن عمل کند. خط هوشمند نباید افراد را به تعداد زیاد دفن کند. باید چند مورد مفید را نشان دهد. من به دنبال: خروجی توسط ایستگاه دلایل توقف رد کردن شمارش هشدارهای اپراتور هشدارهای تعمیر و نگهداری اگر صفحه نمایش بیش از حد نشان داده شود، تیم آن را نادیده می گیرد. اگر خیلی کم نشان داده شود، تیم حدس می‌زند. وسط مفید یک داشبورد ساده است که به اپراتور می‌گوید کجا جریان خط را از دست می‌دهد. یک ناظر بسته‌بندی به من گفت که وقتی توانستند ایستگاه‌های کوتاه را ببینند، بحث سرزنش را متوقف کردند و شروع به رفع علت واقعی کردند. این استفاده بهتر از داده ها نسبت به گزارشی است که در یک پوشه قرار دارد. من همچنین به افرادی که در خط هستند فکر می کنم. برخی از مالکان نگران هستند که اتوماسیون کار را سرد یا دور می کند. من آن را اینطور نمی بینم. در یک راه اندازی خوب، اپراتور از بلند کردن و اصلاح به نظارت و پاسخ تغییر می کند. آن نقش پایدارتر و کمتر خسته کننده است. کار هنوز به مهارت نیاز دارد. فقط از مهارت در جای بهتری استفاده می کند. یک خط کارتن که در یک سایت بسته بندی قراردادی بررسی کردم این را به خوبی نشان می دهد. این تیم تلاش زیادی را برای شمارش دستی و بسته بندی دستی انجام می داد. پس از اینکه شمارش خودکار، تشکیل پرونده و چک های چاپی را اضافه کردند، اپراتور فضای بیشتری برای تماشای جریان محصول و حل مشکلات قبل از رشد آنها داشت. صف ساکت نشد. ثابت تر شد. وقتی در مورد سخت‌تر کردن خط بسته‌بندی صحبت می‌کنم، منظورم این است: کار کمتر دستی روی کارهای تکراری، خطاهای کوچک کمتری که بازرسی پاک‌کننده پایین‌دست را در نقطه درست پخش می‌کند، تغییر داده‌های مفیدی که عملکرد را هدایت می‌کنند، به این ترتیب است که یک خط دستی بدون وارونه کردن کارخانه شروع به حرکت به سمت خط هوشمندتر می‌کند. اگر امروز قصد ارتقای یک کارخانه را داشتم، با تکراری ترین ایستگاه شروع می کردم، بازرسی را در جایی که اشتباهات بیشتر آسیب می بیند اضافه می کردم و طرح را به اندازه ای ساده نگه می داشتم که تیم به آن اعتماد کند. این مسیر برای من عملی به نظر می رسد، و معمولاً بدون اینکه از کارکنان بخواهم همان بار را با دست حمل کنند، خروجی بیشتری به خط می دهد.

من در بسیاری از خطوط تولید همان نقاط دردناک را می بینم. خط در سطح ماشین به خوبی اجرا می شود، اما انتهای خط همه چیز را کند می کند. جعبه ها منتظر بسته بندی هستند. پالت ها نیمه کاره می نشینند. کارگران در تمام طول روز همان مراحل بلند کردن، چیدن و بسته بندی را تکرار می کنند. با افزایش سرعت، کیفیت تغییر می کند. یک اشتباه کوچک در آخرین مرحله می تواند باعث ایجاد دوباره کاری، تاخیر در حمل و نقل و هزینه اضافی شود. به همین دلیل است که من به اتوماسیون پایان خط توجه زیادی دارم. من با آن به عنوان یک "اضافی خوب" رفتار نمی کنم. من آن را بخشی از خط می‌دانم که از خروجی محافظت می‌کند، مدیریت محصول را ثابت نگه می‌دارد، و فشار بر افرادی را که نباید شیفت خود را صرف انجام کارهای تکراری سنگین کنند، کاهش می‌دهد. وقتی با تیم‌های کارخانه صحبت می‌کنم، معمولاً نگرانی‌های یکسانی را می‌شنوم: بسته‌بندی دستی تلاش زیادی می‌کند. بارهای پالت ناهموار به نظر می‌رسند برچسب‌ها دیر یا در نقطه‌ای اشتباه می‌روند بسته بندی کششی به اندازه کافی سفت نیست اپراتورها زمان زیادی را صرف رفع خطاهای کوچک می‌کنند. ممکن است خط خود سریع باشد، اما آخرین مرحله کل فرآیند را متوقف می‌کند دیدگاه من ساده است. اگر قسمت جلویی قوی و انتهایی ضعیف باشد، خط به عنوان یک سیستم کار نمی کند. اتوماسیون پایان خط این شکاف را می بندد. چیزی که من معمولا در ابتدا به آن نگاه می کنم، جریان محصول است. من بررسی می‌کنم که چگونه کارتن‌ها از پر کردن یا مونتاژ به بسته‌بندی کیس، آب‌بندی کیس، بازرسی، پالت‌سازی و بسته‌بندی حرکت می‌کنند. من به دنبال ایستگاه های مرده، جابجایی ها و مکان هایی هستم که کارگران بار زیادی را حمل می کنند. من همچنین مراقب تغییرات ترکیب محصول هستم. خطی که در تمام روز با یک اندازه کارتن کار می کند ممکن است ثابت به نظر برسد. خطی که اندازه‌ها را تغییر می‌دهد اغلب به طرح‌بندی هوشمندانه‌تری نیاز دارد. یک راه‌اندازی کامل خوب اغلب شامل این قسمت‌ها می‌شود: نوار نقاله‌هایی که کارتن‌ها را به آرامی جابه‌جا می‌کنند بسته‌بندی‌های جعبه‌ای که محصولات را با فاصله ثابت گروه‌بندی می‌کنند. نصب‌کننده‌ها و مهر و موم‌کننده‌هایی که تا شدن و چسباندن دستی را کاهش می‌دهند. بسته های خروجی به راحتی قابل ردیابی است من یک کارخانه نوشیدنی دیده ام که در آن کارگران در پایان هر شیفت کارتن های سنگین را با دست بسته بندی می کردند. کار خسته کننده بود و شکل پالت از اپراتور به اپراتور تغییر می کرد. برخی از پالت ها خم شدند. برخی فیلم را خیلی شل پیچیده می‌کنند. پس از اینکه تیم یک نوار نقاله، یک ایستگاه بسته بندی کیس و یک پالت ساز اضافه کرد، بار بسیار پایدارتر شد. کارکنان هنوز کیفیت را بررسی می کردند، اما دیگر هر جعبه را با دست حمل نمی کردند. این تغییر فشار را کاهش داد و حمل و نقل را تمیزتر کرد. این نوع نتیجه چیزی است که من روی آن تمرکز می کنم. من هم به چیدمان اهمیت می دهم. راه اندازی کامل EOL نباید شلوغ باشد یا دسترسی به آن سخت باشد. اگر تکنسین ها نتوانند به حسگرها، موتورها یا ایستگاه های بسته بندی دسترسی داشته باشند، تعمیر و نگهداری کند می شود. اگر خط خیلی تنگ باشد، جریان محصول مسدود می شود. اگر کنترل ها در نقاط زیادی پخش شوند، آموزش سخت تر می شود. من معمولاً چهار سؤال می‌پرسم: کجا سرعت محصول کاهش می‌یابد کجا مردم یک حرکت را دوباره و دوباره انجام می‌دهند کجا قبل از ارسال عیوب ظاهر می‌شوند کجا یک دستگاه می‌تواند یک مرحله دستی ضعیف را جایگزین کند. این پاسخ‌ها بیش از هر بروشوری طراحی سیستم را راهنمایی می‌کنند. نظر من این است که اتوماسیون پایان خط زمانی بهترین کار را دارد که مشکلات واقعی کارخانه را حل کند، نه زمانی که ماشین هایی را برای نمایش اضافه می کند. یک خط فقط به خاطر آن به قطعات بیشتری نیاز ندارد. به دنباله درست نیاز دارد. هر مرحله باید از مرحله بعدی پشتیبانی کند. این همان چیزی است که من در مورد یک خط بسته بندی، یک منطقه پالت سازی یا یک نقطه انتقال انبار فکر می کنم. این یک جنبه مردمی نیز دارد. من اتوماسیون را راهی برای حذف ارزش از تیم نمی بینم. من آن را راهی برای دور کردن افراد از کارهای سنگین، تکراری و مستعد خطا می دانم. سپس کارگران ماهر می توانند بر بررسی، تغییر، تعمیر و نگهداری و حل مشکل تمرکز کنند. در تجربه من، این تغییر اغلب باعث بهبود روحیه می شود. مردم می توانند ببینند که خط به تلاش آنها احترام می گذارد. یک مثال واقعی از یک سایت کالاهای مصرفی که اندازه های کارتن مخلوط را اجرا می کرد به ذهن می رسد. تیم از انباشته کردن دستی استفاده کرد و الگوی بار در شیفت های پرمشغله تغییر کرد. برخی از پالت ها قبل از ارسال نیاز به اصلاح بیشتری داشتند. تیم کنترل خودکار پالت و کنترل بسته بندی را اضافه کرد، سپس یک مرحله بررسی واضح بعد از لفاف ایجاد کرد. نتیجه انتقال تمیزتر به انبار بود. کارکنان زمان کمتری را صرف رفع دوباره و دوباره همان مشکلات کردند. اگر قصد ارتقای کامل EOL را داشتم، از این مسیر عبور می‌کردم: خط فعلی را از خروجی مورد تا حمل و نقل نقشه‌برداری کنید. نقاط کند و خطرات آسیب را علامت‌گذاری کنید. یک مسیر محصول پایدار را برای اولین مرحله اتوماسیون انتخاب کنید نوار نقاله، بسته‌بندی و بررسی ابزارها را به ترتیب واضح اضافه کنید دسترسی را برای سرویس و تمیز کردن یک نوع محصول آزمایش کنید، سپس آن را به اندازه‌های دیگر گسترش دهید، زیرا این خط ثابت می‌کند که آن را تحت کنترل نگه می‌دارم. به داده ها هم توجه می کنم. حتی یک سیستم ساده می‌تواند نشان دهد که خط زمان را در کجا از دست می‌دهد، کارتن‌ها کجا متوقف می‌شوند و کیفیت بسته بندی در کجا تغییر می‌کند. این اطلاعات به تیم ها کمک می کند تا انتخاب های بهتری داشته باشند. همچنین تشخیص یک مشکل را قبل از اینکه به یک خاموشی بزرگتر تبدیل شود، آسان تر می کند. برای من، ارزش اتوماسیون کامل پایان خط فقط سرعت نیست. کنترل است. این کمک می کند که خط زمانی که تقاضا تغییر می کند ثابت بماند. این به کاهش آسیب در هنگام بسته بندی و حمل و نقل کمک می کند. این به تیم ها کمک می کند تا با فشار کمتری کار کنند. این باعث می شود که آخرین مرحله تولید احساس شود که بخشی از خط است، نه یک نقطه ضعیف در لبه. من اغلب به تیم‌های گیاهی این را می‌گویم: اگر فرآیند شما از قبل قوی است، اجازه ندهید مرحله آخر کار را خنثی کند. یک راه اندازی انتهای خط تمیز و برنامه ریزی شده به کل عملیات پایان بهتری می دهد. کیفیت را پشتیبانی می کند. خروجی را پشتیبانی می کند. از افرادی که خط را در حال حرکت نگه می دارند حمایت می کند. آیا علاقه مند به یادگیری بیشتر در مورد روندها و راه حل های صنعت هستید؟ با فانی تماس بگیرید: cs-conveyor@wxcsjm.com/WhatsApp +8618921137719.

جان میلر، 2023، اتوماسیون کامل پایان خط برای خطوط بسته بندی مدرن سارا تامپسون، 2022، کاهش حمل و نقل دستی در عملیات بسته بندی دیوید چن، 2024، بهبود پایداری خروجی از طریق سیستم های هوشمند EOL امیلی کارتر، 2021، مایکل استراون، مایکل براون، پکیج های عملی 2023، کنترل کیفیت و پالت سازی در محیط های تولید با سرعت بالا